Sting x Lucy dla Kiro-chan

"Chodź, ucieknijmy stąd"

~*~

W strugach deszczu było widać dwie postacie stojące naprzeciwko siebie. Wiatr siekał ich policzki i odkryte ramiona, ocieplone przez niedawne ciepło i ich wspólny dotyk. Przed chwilą te dwie osoby były splecione w tańcu, by chwilę później stać naprzeciwko siebie i patrząc na siebie z mieszaniną uczuć.

Deszcz tworzył zasłonę i pole widzenia było małe, nawet nie było widać jak wszystko z nich spływa. Mieli mokre ubrania, ale mimo to ciemne chmury nie ustępowały swojemu ciepłemu uśmiechowi, zwanemu słońcem, tylko płakało rzewnymi łzami, jakby chciało oddać uczucia tej dwójki.

Lucy i Sting.

Łzy dziewczyny o imieniu Lucy zlewały się w jedno z deszczem, powtarzała cicho w myśli imię chłopaka stojącego przed nią, Sting.

- Posłuchaj mnie! – Blondyn starał się przekrzyczeć deszcz, co słabo mu się udawało, dlatego podszedł do niej bliżej, ale ona odruchowo się cofnęła. – Przecież wiem, że kochasz mnie, a nie jego!

Z pięknych brąz oczu dziewczyny polało się więcej łez i zacisnęła bardziej swoje  pięści.

- Ja też to wiem! – krzyczała  z całej siły w płucach. – Ale ty PRZECIEŻ WIESZ, że rodzice się nie zgodzą!

Podszedł do niej bardzo szybko, tak, że nawet nie zdążyła się wycofać i złapał ją za obie ręce. Starała się wyrwać, ale chłopak był po prostu silniejszy.

- Mam w dupie czy się zgodzą czy nie! Mam wyjebane w to, że masz już wybranego męża, skoro kochasz mnie! Tylko to się liczy!

- Ale to nic nie zmienia! Jestem zaręczona i muszę wyjść za niego za mąż czy ci się to podoba czy ni…! – Nim dokończyła poczuła jak Sting mocno wpija jej się w usta. Sama się uspokoiła. Nagle wszystko wokół ustało. Deszcz jakby się zatrzymał, słyszała tylko muzykę z pobliskiego lokalu, w którym ona i Sting tańczyli. Już nic nie mogło im przeszkodzić. Mieli siebie. Całowali się. Nic lepszego stać się nie mogło.

Blondyn złapał ją za uda i delikatnie uniósł ku górze, a ona oplotła go nogami. Zaczął iść na oślep. Chciał udać się jak najdalej stąd. Jak najdalej tam, gdzie nikt ich nie znajdzie. Ruszył ku jakiejś opustoszałej chatki. Nad morzem to było normalne za co dziękował bogu. Wkrótce wszystko poleciało w górę. Żadne ubrania nie mogły im przeszkadzać. Nie teraz, kiedy tak mocno pragnęli swoich ciał. Kiedy wreszcie mogli być razem, tak bardzo wolni.

Ich uczucia nie dało się opisać słowami. Namiętność mieszała się z miłością, troską i prawdziwą przyjaźnią. Byli dla siebie kimś bez kogo nie można żyć, a zostali rozdzieleni przez swoich własnych rodziców, którzy wybrali dla nich inne ścieżki, inne osoby z którymi muszą dzielić życie.

Żadne z nich teraz nie dopuszczało do siebie tej myśli. Myśli, że ktoś inny w taki sposób może dotykać ich ciała. Tak samo się całować, tak samo doprowadzać do rozkoszy.

- Chcę być z tobą na zawsze. – szepnęła Lucy, gdy opadli zmęczeni na łóżko.

- Ja też. – odszepnął i wplótł dłoń w jej włosy. – Chcę z tobą uciec.

- Gdzie?

- Daleko. Bardzo daleko.

- Mogę ruszać już teraz. – powiedziała, a on uśmiechnął się i zamknął oczy.

- Ja mówię serio. – powiedział nagle i otworzył oczy, krzyżując z nią spojrzenia. – Kocham cię jak nikogo innego.

- Ja też mówię serio.

Po tej obietnicy oboje rzeczywiście spakowali się i uciekli ze swoich domów wprost w chwiejne objęcia losu. Mimo wszystko od tamtego momentu poczuli się naprawdę szczęśliwi. Już nic się nie liczyło oprócz nich. Mogli w końcu być razem.

~*~

WIEM

WIEM, ŻE KRÓTKIE, ŻE NIE TEGO SIĘ SPODZIEWAŁAŚ I WOLAŁABYŚ COŚ LEPSZEGO

ALE

Pisałam sobie inne LucyxSting (znaczy te pierwsze, bo to wstawiam to drugie) i skończyłam. 9 STRON!

HENTAI, SŁODKO

 No mówię full wypas jak nigdy, wycięłam, zapisałam to z wyciętym materiałem, chcę wkleić to do bloggera, a tu NIE!

Nie chciało się wkleić otworzyłam worda i patrze i tam też nie ma opowiadania. NO I CO?! NIE MA!!! NANA ZAŁAMKA I PISZĘ DRUGIE, BO NIE MOŻE NIKOGO ZAWIEŚĆ.

PRZEPRASZAM KIRO-CHAN .!!!

Jeśli w końcu zbiorę się do napisania to obiecuję ci, że albo wstawię albo wyślę ci na pocztę (jeśli podasz e-mail)  :*

Jeszcze raz przepraszam :* (;_________;)

Sting x Lucy dla Miku-chan

Ohayo  z tego co pamiętam ten one-shot miał być przesłodzony...? c:
Starrk: Ale ty się mnie pytasz...? u.u
Nie...Dawno nie wstawiałam, żadnego one-shota...Ten jest krótki, ale jest :D.
Starrk: Zamawiająca Miku-chan, Paring: Sting x Lucy
Miłego czytania  :3 Życzy Livka razem ze  Starrkiem xD , a i PS: Nw, dlaczego ciągle powtarzało mi się słowo "kieliszek" O.o....

~*~

Na pierwszy rzut oka było widać, że Natsu podoba się Hertoffilia, ale okazywał to w dziwne sposoby. Stwierdził Sting, po czym przysiadł na stołku przy ladzie. Przeleciał wzrokiem po całej gildii, jak zawsze większość magów piło i dobrze się bawiło. Cała dusza  Fairy Tail...Uśmiechnął się. Jednak w tłumie ludzi poszukiwał różowo-włosego, który miał do niego sprawę...Czekając, wybrał sobie jeden obiekt, któremu się przyglądał, a stała się nią ukochana Natsu, Lucy...Dziewczyna miała swoje atuty. Jej blond włosy, barwne brąz oczy i szeroki uśmiech sprawiały, że stawała się "atrakcyjna"...Nie określał tak każdej kobiety...
- Sting, podać ci coś?-spytała radośnie Mira wyrywając blondyna z zamyśleń.
- Nie, nie dzięki-odparł i wrócił do lustrowania blondynki.
Poczuł się nieswojo, czuł na sobie czyjś wzrok. Przeczuwał co mogło być źródłem tych obserwacji, odwrócił się w stronę najstarszej Strauss. I miał rację, znalazł ten niepokojące spojrzenie. Lekko skrzywiony, otworzył usta i miał zamiar coś powiedzieć, lecz dziewczyna go uprzedziła.
- Widać spoglądasz w stronę Lucy-Uśmiechnęła się.

Wiedział co znaczy ten uśmiech i spojrzenie. Znał reputację Miry pod wpływem związków, bardzo lubiła bawić się w "Doktora Miłość", a po za tym nie miał zamiaru wtrącać się w nie swoje sprawy i związki...Czy to w ogóle był związek...? Nie wiedział dlaczego zdawał sobie takie pytania. Jednak nie chciał drożyć tematu i wolał zmienić go na inny...

- Wiesz może, gdzie jest Natsu...?-spytał- Miałem się tu z nim spotkać...

Po krótkim zastanowieniu dziewczyna pokręciła przecząco głową.

- Yhmm, ostatni raz widziałam go w gildii, dobrą godzinę temu-stwierdzała Mira, po czym wróciła do układania szklanek.

Właściwie nie miał, po co tu siedzieć i tracić swojego wartościowego czasu...Wstał. I szybkim krokiem pokierował się w stronę wyjścia. Był już blisko, gdy zderzył  z jakąś osobą. Oboje z hukiem upadli na podłogę. Zamrugał kilka razy, po czym stwierdził, że na jego tali leży Hertoffilia. Poczuł przypływ gorąca. Zauważył, lekko czerwone policzki Lucy. Uśmiechnął się. Po chwili zoriętował się w jakiej niezręcznej pozycji leżą, szybko wstał, po czym podał jej dłoń. Skorzystała z pomocy.

- Ja nie chciałem-odparł zakłopotany Sting.

- Nie to nie twoja wina...

- Nie, to nie prawda-rzekł- Na przeprosiny, chciałbym zjeść z tobą obiad. Zgadasz się?-spytał uradowany ze swojego pomysłu.

Lekko czerwona kiwnęła głową i uśmiechnęła się w stronę chłopaka.

~*~

(Kawiarenka)

 Często nie bywała na mieście, a szczególnie jadała obiad, zawsze większość czasu spędzała w gildii, na misjach lub wyjątkowo u siebie w domu...Przejrzała jadłospis podany przez kelnerkę. Była zdumiona, przypływem nowych przepisów...Nie wiedziała na, które danie się zdecydować...właściwie nawet nie była głodna...Spojrzała na blondyna. Była ciekawa, co zamawia.

- Sting, a ty co bierzesz?-spytała.

- Właściwie, nie jestem głodny, więc koktail...? A ty?-Uśmiechnął się.

- To może to co ty...-odparła.

- To za raz wracam- Uśmiechnął się noszalncko.

 I pozostawił Lucy samą. Wpatrywała się w puste krzesło. Brakowało go jej . Znała go zaledwie  kilka godzin ...i już jej go brakowało...? 

Nagle ogarnęła ją ciemność. Jej oczy zostały zasłonięte przez nieznanego jej osobnika.

- Zgadnij kto?!-Usłyszała dobrze znany jej radosny głos.

Po chwili udawanego zastanowienia , odparła.

- Yhmm, nie wiem, może Natsu...?-Uśmiechnęła się.

- Skąd zgadłaś?-spytał zaskoczony, po czym odsłonił blondynce oczy.

 Natychmiastowo poczuła rażące światło, po czym odruchowo przymknęła powieki, gdy jej robówki przzwyczajiły  się do jasności panującej w knajpce, spojrzała na Natsu. Nie wiedziała co myśleć...Podobał jej się...zawsze był o bok niej i przeciętnie to on ratował ją z opresji...Czy to dlatego rumieniła się na jego widok...? Ale coś w głębi duszy mówiło jej, że to nie różowo-włosy jest tym właściwym.

- Lucy, żyjesz?-spytał  przestraszony chłopak. W jego oczach było widać wyraźną troskę...

 Przytaknęła. Zauważyła, że jej relację z Natsu są co raz to bliższe, czy to możliwe, że Dragonil chcę być kimś więcej niż przyjacielem...? Jednak ona nie chciała zepsuć ich relacji i wplątując do niej związek...Wiedziała, że musi poruszyć ten temat, ale tak bardzo się go bała...

- Natsu...J-ja...musimy pogadać.

 Przypatrywał się dwóm plastikowym kubkom. Właściwie nie wiedział, jaki Lucy chciała smak, więc wybrał czekoladowy...Każda dziewczyna lubi czekoladę...? Przcisął się przez tłum ludzi, rzucił okiem na stolik przy, którym siedziała Lucy, ale nie sama...Na przeciwko blondynki siedział Natsu...Poczuł cios, ale widział, że z tego nic nie będzie...Bo ona wolała Natsu, a po za tym nie ma czasu na związki...Jednak było mu miło spędzić z nią trochę czasu. Nie miał zamiaru im przyszkadzać. Podszedł do kelnera.
- Przepraszam, czy mógłby pan dać ten koktajl, blondynce siedzącej prawym rogu sali- Wskazał na Lucy i podał mężczyźnie napój.
On tylko przytaknął. Zatrzymał go w połowie drogi.
- Przekarze jej pan także, że miło było z nią spędzić czas, a i prosiłbym by pan dostarczył jej ten koktajl, gdy różowo-włosy chłopak wyjdzie z lokalu...a jeśli nie wyjdzie...to i tak proszę jej go dać.
- Dobrze-odparł, po czym wyminął Stinga i wrócił do obsługi klientów.
 Nie pozostało mu tu czekać, napił się koktajlu i ruszył w stronę swojego domu...
 Nie chciała zranić Natsu, ale te słowa same z niej wyszyły i to tak nagle...Siedziała sama od kilku minut, gdy jej "przyjaciel" opuścił ją, była pogrążona w myślach. Jego słowa " Jednak ciesze się, że możemy być przyjaciółmi". Widziała jego wyraz twarzy...Była potworem, przez nią zawsze radosny Natsu był przygnębiony...
-Przepraszam to dla pani-odparł, wyrywając ją z jej zamyśleń, po czym wręczył  jej papierowy kubek.
Zdziwiona spojrzała na napój...
- Od kogo?- Po chwili zrozumiała, że Sting musiał widzieć jej rozmowę z Natsu i porostu wyszedł...
- Od pewnego blondyna-zaczął- kazał pani przekazać "Że miło spędził z panią czas"-odparł, po czym pozostawił Lucy samą...

~*~

Wpatrywał się w biały sufit, nie miał nic do roboty. Po został sam w domu, razem ze śpiącym Lectorem. Zmienił swój obiekt obserwacji stało się nim okno, a za nim powoli zachodzące słońce. usłyszał Ciche pukanie dochodzące od drzwi. Z niechęcią wstał na Równe nogi i powędrował w stronę pukania. Po chwili znalazł się o bok drzwi i otworzył je na oścież. Przed nim stała Lucy. Na jej twarzy nie gościł uśmiech, zamartwiło go to...? 

- Lucy...-zaczął- Proszę wejdź-odparł, po czym wpuścił blondynkę do mieszkania. 

Nie pewnym krokiem przeszła próg mieszkania chłopaka. Było w nim przytulnie i przestniennie. Wszystko było pokładane i czyste. Nie spodziewała się tego...
- Cuż coś się stało...?-spytał.
- Właściwie...chciała cię przeprosić za tą sytuację w kawiarce...Przyszedł Natsu,a nie powinien i ...nic dobrze nie wyszło...
Zaskoczony spojrzał na jej smutną twarz. Nie wiedział co  się między nimi stało...Chciał to wiedzieć, choć nie powinni...
- Lucy...co się stało?-spytał, po czym podszedł do dziewczyny i delikatnie ujął  dłonimi jej twarz, po czy spojrzał w brąz oczy.
- Zwykła rozmowa przyjaciół-stwierdzała.
 Zrozumiał, że ona i Natsu...nie są razem...Zblirzył się do dziewczyny i przytulił ją. Czuł, że nie opiera się naciskowi jego ciała. Stali tak w tuleni w siebie przez kilka minut, aż Sting odsunął się niechętnie od blondynki.
- Chcesz może coś do picia?-spytał.
- Tak...-zaczęła- Masz może Sake...?
Zaskoczony jej wyborem...Sake chciała pić Sake. Miał Sake, ale czy powinnien dać je jej w tym stanie..? Chciał ją rozweselić, jeżeli alkohol jej pomoże...zatopić w nim smutki...Przytaknął i pokierował się w stronę pokoju. Tam trzymał wszystkie mocne napoje, do których zaliczało się Sake...Otworzył drzwiczki szafki i wyjął z niej szklaną butelkę. Przyjżał się czarnej butli i na niej złotym napisą, miał dość dziwny kształt jak na sake, lecz...tylko to miał. Z drugiej szafki wyjął dwa kliszki i po maszerował do Lucy stojącej w progu do przed pokoju. Podchodząc do dziewczyny podał jej jeden kieliszek.
- Chocimy do salonu..-Uśmiechnął się, po czym żwawym krokiem ruszył do salonu.
Postawił na stoliku alkohol razem z kieliszkiem. Po czym usiadł na kanapie, a Lucy koło niego. Otworzył napój i nalał do kieliszków. Po czym wypił jego zawartość na raz. Żałował tego bo jest słabym pijakiem, po za tym doskonale wiedział, że alkohol szybko na niego działa...Wstał. Pić, bez przeknonski...Przeszedł do kuchni, a tam zaczął szukać i wyciągać co nowe smakołyki, które kładł na tace, gdy została wypełniona powędrował w stronę salonu. Tace postawił na stoliku, obok Lucy. Nalał jej kolejny kieliszek sake, z resztą sobie też. Oboje szybko wyzbyli się cieczy z Kiliszków. Sting widząc jej smutną minę, podszedł do wierzy i załączył wolny kawałek. Podszedł do Lucy i wyciągnął przed nią dłoń.
- Za tańczymy...?-spytał, po czym uśmiechnął się do dziewczyny.
 Nie chciała smucić się w obecności Stinga, złapała jego dłoń i odwzajemniła uśmiech. Tańczyli spokojnie i powoli wtuleni w siebie. Co raz chłopak, raz ona dolewała sake do kieliszków, z których szybko ciekły procenty, aż zmęczeni i mocno pijani. Opadli na kanapę.Raz jeszcze chłopak wlał im po kieliszku. Chłopak wziął swój i podniósł go do góry.
- Za zdrowie dam-Uśmiechnął się, po czym opróżnił kieliszek, dziewczyna poszła w ślady blondyna, po czym odstawiła pusty kieliszek.
 Spojrzał mu w oczy, nie widziała czy przemawiał przez nią alkohol, a chciał go pocałować. Tak jak pomyślała pocałowała namiętnie Stinga.
Odwzjaemniał pocałunki Lucy, nawet chciał czegoś więcej. Ściągnął z niej bluzkę, nie przestając jej całować. Nie protestował, więc pozbył się jej stanika. Ona zaś zdjęła jego koszulkę, a także pozbyła się jego spodni. Chłopak powoli zjerzdźał w dół, nie przestając obcałowywać jej ciała. Na jej szyi pozostawił małą malinkę. Jęknęła cicho z rozkoszy. Zszedł w dół do jej piersi. Zrzucił na nie miliony pocałunków, po czym zjerzdźał w dół całując jej brzuch. Spojrzał na dziewczynę, po czym zdjął z niej sukienki razem z majtkami. Spojrzał na niej kobiecość,  po czym pogładził ją delikatnie dłonią.
- Lucy, czy ty...chcesz tego..?-spytał.
Przytaknęła, na znak zgody, delikatnie ściągnęła bokserki chłopaka i rzuciła w bok.
Powoli wszedł w Lucy. Słychać było jej jęki rozkoszy mieszanej z bólem. Chłopak powoli zwiększał tępo. Przy czym Jęki Lucy stawały się coraz głośniejsze i szybsze. Początkowo ból owijał ciało Lucy, jednak z czasem zastąpiła go rozkosz. Ruchy Stinga, z czasem robiły coraz wolniejsze. Widać było, że powoli słabł. Zmęczenie dawało siwe znaki. Powoli oboje czuli, że to koniec, gdy chłopak wyszedł z Lucy opadli ziajani na kanapę. Próbując uspokoić oddech. Wtuli się w siebie. Po czym zasnęli.

Koniec

Mały prezent

I następny :)
Starrk: No powiedz..
No dobra..ostatnio założyłam swojego  to link:  http://niepowtarzalne-zdzarzenie.blogspot.com/
Starrk: Jest ono oparte bardziej o Naruto i będzie ono miało 3 sagi ^^
Ale jeśli ktoś jest zainteresowany to zapraszam ! xd....no więc ponownie zapraszam na one-shota również zamawiającym był pani lub pan Anonimowy!

****

Po igrzyskach magicznych gildia Seerbatoh(zapomniałam pisownie i nie chciało mi się sprawdzać xd)  rozpadało się. Każdy poszedł we własną stronę. Sting i Rogue dołączyli do gildii Fairy Tail, by przebywać z mentorami, a także zdobywać nowe umiejętności.                         

 ****

Weszła do gildii. Rozejrzała się po pomieszczeniu, aż jej wzrok na trafił na postać Erzy. Powędrowała w jej stronę.
- Mogę się przysiąść? - Spytała.
- Pewnie - Odparła Erza.
Blondynka usiadła na przeciwko Scarlet. Zaczęła się rozglądać po całej gildi. Zauważyła Natsu i Gajeela rozmawiających ze... Stingem i Rogue. Spojrzała z niedowierzaniem na czterech chłopaków siedzących przy barze. Erza widząc minę Lucy zaczęła:
- No więc jak widzisz Sting i Rogue są członkami naszej gildi - Spojrzała na bar.
- Aha, to wiele wyjaśnia - Odparła Lucy - To ja może się przejdę - Pożegnała się z przyjaciółką i wyszła z gildii.                         

  ****

Spojrzał na zamykające się drzwi za blondynką. Pożegnał szybko się z Natsu. I ruszył do drzwi, wybiegł na ulice. Jednak Lucy już nie było w jego polu widzenia. Lekko rozczarowany spacerował wzdłuż mostu. Rozmyślał o niej przez cały czas. Instynktownie obejrzał się na boki. I zauważył że stoi koło sklep, postanowił kupić drobiazg Lucy i przy następnej okazji jej go podarować. Pchnął lekko drzwi.
- Dzień dobry - Powiedział i zaczął przeglądać pułki z towarem. Zaczął rozmyślać o prezencie.
- Lucy... Lucy to mag gwiezdnych duchów,więc podaruje jej klucz - Szepnął a na jego twarzy pojawił się uśmiech. Przeglądał pułki i natrafił na dwa ostatnie srebrne klucze. Wziął jednego i pokierował się w stronę kasy. Pokazał klucz i położył na ladzie wyznaczoną kwotę, a sam klucz włożył do eleganckiego opakowania i schował do kieszeni spodni. Zadowolony mknął do wyjścia.                          

 ****

Spacerowała spokojnie ulicą. Zatrzymała się, dopiero teraz zauważyła niedaleko niej sklep. Postanowiła poszukać kilka nowych kluczy. Otworzyła drzwi. Usłyszała huk, a jej oczom ukazał się Sting leżący na posadzkach sklepu. Przerażona zaczęła się rozglądać. Spojrzała na sklepikarza.
- Wody! - Krzyknęła. Ukucnęła przy nieprzytomnym chłopaku.
- I co teraz? - Szepnęła - Oddychanie usta , usta - Schyliła się już miała wykonać układ usta usta, gdy Sting otworzył oczy i postawił dzióbka w jej stronę.
- Oszukiwałeś?! - Krzyknęła czując  jednocześnie ulgę i gniew.
- Nie skąd, drzwi uderzyły mnie w głowę i upadłem - Rzekł.
W tej samej chwili z zaplecza wyłonił się sklepikarz ze szklanką wody. Podał ją dziewczynie.
- Tak, wiesz na co zasługujesz? - Spytała i uśmiechnęła się tajemniczo.
Spojrzał na nią pytająco.
- To trochę dziecinne, ale sobie zasłużyłeś - Cała woda z szklanki została wylana na Stinga. Przemoczony, chłopak spojrzał zdziwiony na Lucy.
Widząc to dziewczyna opuściła sklep. Pomaszerował przed siebie. Czuła się głupio po tym co zrobiła jednak bała się znowu wrócić do sklepu i zobaczyć minę przemoczonego Stinga. By uwolnić się od tej myśli postanowiła wrócić do poprzedniego zajęcia. Zaczęła chodzić po mieście w poszukiwaniu nowych i silnych kluczy.                    

  ****

 Wyszedł pośpiechu ze sklepu. Spojrzał na mokrą od wody koszulkę tak jak resztę ubrań. Zaczął myśleć o sytuacji, która zdarzyła się w sklepie. Wywnioskowała, że jednak sobie zasłużył na karę. Zaczął szukać Lucy, aby przeprosić za swojej zachowanie jednak nigdzie jej nie znalazł. Zmęczony, a także przemoczony. Pomaszerował do swojego mieszkania i przebrał się w suche ubrania. Wyjął lekko zamoczone pudełko. Jednak z zawartością nic się nie stało. Z ulgą przełożył srebrny klucz do innego pudełka. Schował je do kieszeni spodni. Miał zamiar wyjść i znowu szukać Lucy. Otworzył drzwi. Usłyszał trzask. Szybko wyleciał na zewnątrz. Zobaczył nie przytomną dziewczynę na ulicy - Lucy. Szybko pobiegł  po wodę, gdy wrócił dziewczyna nadal była nie przytomna.
- I...oddychanie usta usta - Schylił się
- Buu! - Krzyknęła Lucy.Zdziwiony Sting odskoczył.
- Oszukiwałaś?! - Spytał
- Nie drzwi mnie uderzyły...przyznaj to nie jest takie fajne być oszukanym - Odparła Lucy.
- Wiesz co powinienem zrobić? - Spojrzała na szklankę wody.
- Chyba mnie nie oblejesz... - Urwała, gdy w tej samej chwili Sting pocałował Lucy.Dziewczyna wcale się nie opierała.

                                           
  ****

Czuła motyle w brzuchu.Spojrzała w oczy Stinga.Uśmiechnęła się.
- Mam coś dla ciebie - Odparł i wyjął pudełko z srebrnym kluczem. Lucy przytuliła chłopaka. Bardzo się cieszyła bo jeszcze od nikogo nie dostała klucza w prezencie.
- Sting
- Tak? - Spojrzała na blondynkę.
- Dziękuje to miłe... - Urwała i pocałowała chłopaka w policzek. - Ale za to wcześniej oberweisz później - Odparła i uśmiechnęła się. Na odpowiedź dostała odwzajemniony uśmiech. Resztę dnia spędzili na mieście razem. 

                                                                              The End

********************

Wiem ,że krótkie wypominać nie musicie xd. Trochę przyszło łatwo napisanie mi tego one-shota,a to dziwne...a już po za tym one-shotem czemu wszyscy za mawiacie umie?Schlebia mi to ,ale mam pełne ręce roboty.Oczywiście jeżeli złożycie zamówienie zawsze napisze.Niedługo będą nowi autorzy bloga..więc wypróbujcie ich..niektórych znam ,a raczej wiem jak piszą..oczywiście piszą super.No to chyba wszystko..

Ta jedyna osoba... cz.1

Muzyka do One Shota: KLIK

~*~

Każdy ma osobę, na której jej bardzo zależy. To ktoś z kim chcą się związać na całe życie. Z kim chcą dzielić radość, smutek i inne uczucia. Chcą sprawić, aby ta osoba była szczęśliwa, nie chcą widzieć jej łez. Chcą się z nią ożenić i założyć rodzinę.

Patrząc się w jej czekoladowe oczy na ślubnym kobiercu wierzę, że to ona właśnie jest tą jedyną. Nigdy dotąd nie miałem tak ważnej osoby. I nie chcę jej stracić.

Wkładam obrączkę na jej palec przyrzekając miłość i wierność. Uśmiecha się lekko, a po chwili robi to samo. Jej aksamitny głos rozbrzmiewa w mojej głowie i po raz kolejny czuję, że komuś na mnie zależy.

- Możecie się pocałować - Słyszę i nachylam się nad Lucy. Całuję ją delikatnie, a ona wszczepia swoje palce w moje blond włosy.

Słyszę oklaski. Za bardzo mnie to nie obchodzi i moje krążą tylko wokół tej jednej osoby. Przypominam sobie dzień poznania jej, jakby to było wczoraj...

~2 lata wcześniej

 Stałem przed wejściem do szkoły. Opierałem się o mur i czekałem na Rogue. Niedługo lekcja się zacznie i przez tego idiotę się spóźnimy.

- Szybciej Natsu! - Obok mnie przebiegła blondynka i zatrzymała się skacząc z nogi na nogę i patrząc wyczekująco w stronę wejścia.

Przez bramę wszedł luzacko ten "Natsu" z założonymi rękami za głowę.
- Wyluzuj Lucy! - Wyszczerzył się, a blondynka zrobiła się aż czerwona ze złości.
- Nie "wyluzuj", tylko chodź! - Wzięła go za rękę i ciągnąc popędzili w stronę szkoły znikając mi z oczu.
Wyjrzałem zza bramy na prawą stronę i ujrzałem spokojnie idącego Rogue z wsadzonymi rękami w kieszeni.
- Siema stary! - Przywitałem się
- Cześć. - Odpowiedział sucho. Byłem do tego przyzwyczajony. Rogue już taki po prostu był.
- Chodź idziemy, jesteśmy już spóźnieni.
- Ta.
Ruszyliśmy w stronę budynku i weszliśmy głównymi drzwiami. Na korytarzu sprzątała woźna.
- Klasa 3B, gdzie ma zajęcia? - Zawołałem do niej.
Kobieta podparła się o mop. Odetchnęła.
- Klasa 3B, klasa 3B - Mruczała pod nosem - A! W klasie numer 10.
- Dziękujemy! - Poszliśmy wzdłuż korytarza licząc wszystkie klasy. W końcu natrafiliśmy na dziesiątkę. Weszliśmy bez pukania i po rozejrzeniu się po klasie poszliśmy do ostatniej ławki. Nauczyciel odprowadził nas zdziwionym wzrokiem.
- A panowie to?
- A! No tak! - Wstałem uśmiechnięty - Jestem Sting Eucliffe. Sorry za spóźnienie! - Usiadłem
Rogue przedstawił się cicho nie wstając i nie przepraszając.
- Dobrze... Mam nadzieję, że to będzie wasz ostatni raz, a wracając do lekcji organizacyjnej.
Rozejrzałem się po klasie i dostrzegłem różowo-włosego, a na pierwszej ławce siedziała blondynka "Lucy" z jakąś małą dziewczyną. Blądyna odwróciła do mnie, ale widząc, że na nią patrzą natychmiast zwróciła się znów na przód.
Uśmiechnąłem się pod nosem.

~Tydzień później

Co to ma być?!

Kiedy facetka od Chemii położyła mi przed nosem kartkę z jakimiś zadaniami wytrzeszczyłem się i wydałem z siebie jęk.

Nauczycielka odwróciła się w moją stronę.

- Co się dziwisz panie Eucliffe? Zapowiadałam ją - Rzekła, a ja jeszcze bardziej się załamałem. Być może wtedy grałem na telefonie.

Ale zjebanie.

Nie napisałem nic. Bo nic nie widziałem. Z resztą nawet jakbym uważał i tak bym dostał pałę! Nie ogarniam chemii i koniec!
Po lekcji facetka rzuciła mi tylko spojrzenie pełne dezaprobaty i kazała wystąpić mi, Natsu i Gajeelowi na środek klasy.
- Oto trzech wyrostków, którzy nie nauczyli się tylko TRZECH tematów! Lucy, Erza i Levi będziecie uczyły tych głąbów!
- Pomogę Gajeelowi - powiedziała cicho Levi cała się czerwieniąc.
- Ja biorę Natsu! - powiedziała pewnym siebie głosem Erza, a Natsu kopara opadła i wytrzeszczył oczy ze strachu.
- No nic - westchnęła Lucy i zwróciła się do mnie - Ja biorę ciebie.
Coś było w jej głosie, że gdy się do mnie odezwała dreszcz przeszył mnie od stóp do głów. Nie wiem czemu. Tak po prostu.
Na przerwie zatrzymała mnie łapiąc za rękaw bluzy i uśmiechnęła się ciepło.
- Sting, tak?
- Tak... - mruknąłem
- Kiedy umawiamy się na naukę?
- Wiesz... - podrapałem się po głowie. Gdyby to był ktoś inny jestem pewien, że od razu bym go wyśmiał. - Może jutro mam czas.
- Daj mi swój numer telefonu.
- Po co?
- Bo skoro nie wiesz czy jutro to zdzwonimy się na jakiś dzień.
- Eh, dobra to jutro u mnie - palnąłem i odszedłem od niej.
Potem poszedłem do mojej grupy. Rufus śmiał się pod nosem.
- Komuś się dostało.
- To co? I tak pewnie nie pójdzie - rzekł Rogue
Spojrzał się na mnie, a ja posłałem mu niepewny wzrok.
- Nie mów, że idziesz?
- To ostatnia klasa, warto się podciągnąć z nauki.
- Albo chcesz ją przelecieć.
- Gdybym chciał ją przelecieć to umówiłbym się z nią na randkę.
- Ale trzeba przyznać, że jest całkiem sexy - uśmiechnął się Orga
- No przyznaj się, że chcesz ją zaliczyć - drążył Rufus
- Nie stary, mogę ci powtórzyć sto razy, że...
- Dobra dajcie spokój - powiedział Rogue, który jak zawsze ma dosyć naszych kłótni. I tym razem mogę mu tylko podziękować.

Następnego dnia po lekcjach Lucy i ja szliśmy razem na przystanek. Oczywiście nic nie mówiąc. Nie odczuwałem potrzeby, aby znaleźć jakiś temat rozmowy, bo przecież nie chcę się z nią umówić ani nic... Ale mimo to czułem się skrępowany bez żadnej rozmowy, być może bardziej niż ona sama i modliłem się w duchu, aby zaczęła jakiś temat.
Jednak nic takiego nie następowało.
Doszliśmy na przystanek i czekaliśmy na autobus. Ona usiadła na ławce, a ja nadal stałem i wypatrywałem autokaru.
Po pięciu minutach podjechał i wsiedliśmy razem do środka. Usiedliśmy na wolnych miejscach.
- A więc z czym masz problemy? - No DOPIERO teraz jej się zachciało gadać!
- Ze wszystkim.
- Mówię o chemii.
- Ja też.
- Aha, ale naprawdę nic nie czaisz?
- Gdybym coś czaił to nie siedziałabyś tu ze mną.
- Fakt. W takim razie mamy dużo roboty. - Uśmiechnęła się, a ja szybko odwróciłem głowę.
Było to dla mnie dziwne zachowanie... To tak jakbym się speszył. Tylko, że nie miałem czego.
Nie myśląc już o tym więcej spojrzałem w okno i zatopiłem się w innych sprawach. Na przykład takich jak to, że teraz przeżyję kilka godzin nudnych nauk chemii. Następnym razem nie zgadzam się na takie coś.
Zauważając znajome bloki wróciłem do rzeczywistości.
Autobus się zatrzymał, a ja wstałem i podszedłem do wejścia. Po chwili mi się przypomniało o Lucy. Rozejrzałem się wokoło i w końcu patrząc się w tył zauważyłem ją śpiącą na swoim miejscu. Natychmiast do niej podbiegłem i kilka razy szturchnąłem. Nic to nie dawało, a więc ponowiłem próbę.
Drzwi autokaru się zamknęły i wóz ruszył z miejsca.
- Kurwa! - Zakląłem
Usiadłem koło blondynki, która nadal smacznie spała i szturchnąłem ją tyle, że tym razem mocniej.
- C-Co? - Otworzyła lekko oczy. - Kiedy wysiadamy?
- Na poprzednim przystanku.
Otworzyła szerzej oczy i spojrzała się na mnie zdziwiona.
- Ale...
- Spałaś i nie mogłem cię dobudzić. - Wytłumaczyłem
- Przepraszam. - Mruknęła cicho cała się czerwieniąc.
- Nic się nie stało. - Odpowiedziałem natychmiast. Nie chciałem widzieć jej smutku. W ogóle nie lubię jak jakaś dziewczyna się smuci... Po prostu wtedy mięknę.
Wysiedliśmy na następnym przystanku i spacerkiem kierowaliśmy się w stronę mojego bloku. Nie było to całkiem takie złe. Lucy niepewnie opowiadała coś o sobie. Kilka razy natrafiła na wątek o Natsu, ale zawsze mówiła, że go denerwuję, jednak wyraz twarzy mówił co innego.
- Lubisz Natsu, nie?
- C-co?! - Pisnęła cała czerwona.
- Mnie nie oszukasz! - Zaśmiałem się - Wbrew pozorom  i tej całej chemii nie jestem taki głupi!
Lucy odwróciła speszona wzrok.
- Jest moim przyjacielem - Mruknęła.
- No masz rację jesteście przyjaciółmi, ale długo to nie potrwa!
- Co masz na myśli?
- A mówią, że to ja jestem głupi... - Powiedziałem pod nosem, ale blondynka niestety usłyszała niemiłą uwagę i dostałem w łeb. - Ała! No dobra, dobra sorki - Widząc teraz jej minę nie byłem pewny czy to ta sama dziewczyna. - W każdym razie... Chodzi mi o to, że Natsu też cię lubi i nie będzie czekał długo w takim stanie... W końcu zrobi pierwszy krok.
- Nie wiem o czym ty mówisz.
- Kobiety... Jak zawsze nie można im przemówić do rozumu!
- I dobrze - Wydymała policzki i zrobiła obrażoną minę.
- I myślisz, że cię teraz przeproszę?
- Przydałoby się! - Odparła zła
Jej mina wyglądała komicznie. Miała zaróżowione policzki, a mina mogłaby zabijać.
- Sory. - Walnąłem powstrzymując śmiech.
- Nie wiem co cię śmieszy.
- Zaczynając od twojej miny, a kończąc na także twojej minie.
Nim się obejrzałem byliśmy pod blokiem. Weszliśmy na klatkę schodową i windą pojechaliśmy na drugie piętro, a potem przeszliśmy długim korytarzem, aż w końcu znaleźliśmy odpowiednie drzwi.
Wyjąłem z torby klucz i szybko otworzyłem drzwi wpuszczając gościa do środka. Lucy zdjęła buty i niepewnie weszła w głąb mieszkania.
Zaraz na przeciwko wejścia znajdował się mały salonik i jednocześnie sypialnia mojej mamy. Weszliśmy tam i usiedliśmy na kanapie. Zrobiłem herbatę i pijąc ją, dziewczyna tłumaczyła mi chemię.

~Trzy godziny później.

No i kto by pomyślał, że wreszcie ją ogarnę? No kto? Przecież ja od gimnazjum, kiedy ten przedmiot się pojawił zdawałem go na ściągach i pracach przepisanych z internetu! A jednak miej więcej umiem ten przedmiot ścisły. A dokonała tego ta blond włosa dziewczyna.
- Nie wiem co zrobić, aby ci się odwdźięczyć!
- Nic. - Uśmiechnęła się do mnie - Dobrze się bawiłam... Może jeszcze byśmy się kiedyś spotkali... Nie na naukę, ale tak sobie... Żeby pogadać... Oczywiście jak kumpel z kumpelą!
- Wiem, wiem. Na randkę to byś zaprosiła Natsu. - Odparłem z diabelskim uśmiechem
- O matko!!! Daj mi spokój!
Zachichotałem, a ona jeszcze bardziej się wkurzyła.
- Co to za krzyki? - Do pokoju weszła moja mama patrząc się to na mnie to na Lucy. - O masz gościa.
- Tak, Lucy uczyła mnie chemii.
Wytrzeszczyła oczy i spojrzała się na mnie zdziwiona.
- Chemi? - Nagle zaczęła się śmiać - I co?
- Trochę to zajęło, ale w końcu zrozumiał. - Lucy uśmiechnęła się do mamy.
- Powaga? O matko! Sting ty powinieneś ją po nogach całować!
- Aha... - Odparłem zamulony - A teraz wybacz mamo, ale idę odprowadzić Lucy.
- Koniecznie! Jest już ciemno i na pewno sama nie będzie szła! Masz ją odprowadzić pod sam dom!
- Dobra, dobra. - Razem z Lucy wyszliśmy z salonu. Dziewczyna pożegnała się z moją mamą i szybko założyła buty.
Wyszliśmy i ta rozmowa była o wiele lżejsza niż wcześniejsze. Dziewczyna się do mnie przyzwyczaiła i ciągle paplała o nie interesujących mnie rzeczach. Ale nie przeszkadzało mi to... Polubiłem ją.
Odprowadziłem dziewczynę pod klatkę schodową.
- No to cześć. - Spojrzałem się w czekoladowe oczy dziewczyny. To był pierwszy raz. Jej wzrok przez cały ten czas nie napotkał mojego, aż do teraz. Nagle się zawiesiłem. Nie mogłem nic powiedzieć, ani ruszyć choćby palcem. Jakby mnie zahipnotyzowała. Nigdy jeszcze tego nie czułem. Zbliżyłem twarz do jej, aby mieć je jeszcze bliżej. Dotykałem jej nosa swoim.
- S-Sting? - Drżący głos dziewczyny natychmiast sprawił, że znów wylądowałem na ziemii.
- Tak? - Odsunąłem się na stosowną odległość.
- Nie nic. - Najwidoczniej nie miała odwagi spytać albo nie za bardzo wiedziała co się przed chwilą zdarzyło. I niech tak zostanie.
- Do jutra! - I odeszłem jak najszybciej od jej bloku kierując się w stronę domu i myśląc o niej i o jej oczach, które sprawiły, że w mojej głowie pozostała pustka i która sprawiła, że nie mogłem przestać o niej myśleć... Tak jakby jej spojrzenie sprawiło, że się w niej...
Zakochałem...

~*~

 Ale miałam wenę na ten one shot xD Normalnie jak na żaden inny LOL!!! Pisałam go na historii i sądzę, że jakoś wyszedł :D

Grimmjow: Oj, Natusio, Natusio co ty robisz? Na lekcjach się uczy i uważa, a nie piszę opowiadania!

Weź ty mnie nie pouczaj -_- Nie moja wina, że zanudza, ale do rzeczy! 

Zamówienie zostało zamówione przez Anonima i ku jego uciesze i wszystkich fanów pary Sting x Lucy napiszę kilka części tego oto oneshota ^^

Grimmjow: Napisała też, że napiszę drugą część Gajeel x Levi "Wypadek, który zmienił ich życie", ale póki co nic takiego nie pisała...

Sza ~!!! To nie ja, to mars >.<

Grimmjow: Aha -_-

 ~Edit

Grimmjow: Ta durna istota zapomniała zareklamować bloga. Oto link: KLIK Blog jest o jednopartówkach z anime/mangi i jeszcze z amerykańskich kreskówek i czegoś tam jeszcze... Zapraszam~!